VIGO. CRUCEIROS

A presencia destes elementos é normalmente de orixe devocional, aínda que non faltan tampouco os motivos rogativos, de loubanza ou de ofrenda como causas da súa construcción. Normalmente está financiada por algunha persoa que pretendía gañarse a súa indulxencia ou a da súa parroquia para con Deus; ofrece-la súa construcción como voto para pedir a curación dunha enfermidade ou protección ante unha situación perigosa. No caso de Vigo, o carácter devocional é o máis repetido.

Localización

O normal é que aparezan nas encrucilladas de camiños, espacios relacionados con crenzas pagás posteriormente cristianizadas cos propios cruceiros (lugares máxicos de curación, de reunión de ánimas, bruxas, etc.). Deste xeito estes elementos adquiren un carácter simbólico sagrado, normalmente coa función de protección. Xunto coas encrucilladas outras localizacións comúns son os adros das igrexas, cemiterios, lugares onde ocorreu algunha morte...

Iconografía

A máis común é a crucifixión, representada con variadas e moi diferentes actitudes e estilos. No caso dos cruceiros vigueses a figura de Cristo crucificado en soidade é a máis repetida e só en dous casos presenta outras personaxes: no cemiterio de Cabral no que aparece un anxo que recolle o sangue que abroia da ferida do costado, e no cruceiro do Outeiro de Comesaña, no que se conforma un calvario coas figuras da Virxe e san Xoán ós pés da cruz.

No reverso predominan as representacións da Piedade, agás nos cruceiros de Pazo e Vello de Bouzas. Pese ás variedades de presentación, o que prevalece é ese sentido da dobre natureza de Cristo, como Deus e como Home, expresados a través da maternidade da Virxe e do propio sufrimento na cruz e a súa morte. Esta mesma idea exprésase na Coroación da Virxe que aparece en Bouzas ou na Dorosa do Pazo.

Cronoloxía

En Vigo encádrase entre os séculos XVII e comezos do XX, aínda que temos bastantes exemplos non datados pero si encadrables polo seu tratamento estilístico.

Esquema básico dun cruceiro

+ VIGO